Podążaj za nami na:
 

Wybór odpowiedniego regionu

Dla większości regionów dostępne są opracowania definiujące ilość dostępnej biomasy. Warto się z nimi zapoznać rozważając uruchomienie produkcji pelet. Pozwolą one wybrać region o wystarczającej dostępności biomasy. Dostępność surowca drzewnego jest zdefiniowana obecnością tartaków, zakładów przeróbki drewna- w tym przypadku niełatwo znaleźć dostawcę surowca w pobliżu. Warto też pamiętać o tym, że do wyprodukowania 1 tony pelet potrzeba aż 6 m3 trocin. Należy obliczyć ilość surowca jaka będzie potrzebna do zapewnienia płynnej pracy linii produkcyjnej o wybranej przez nas mocy. Zapewnienie odpowiedniej wielkości dostaw surowca nie będzie łatwe, i prawdopodobnie będzie konieczne zwożenie go z różnych lokalizacji. Możemy zdecydować się na wybór innego surowca produkcyjnego niż odpady drzewne, np. słomy Ze względu na niską gęstość energetyczną i dużą objętość powinniśmy ograniczyć obszar z którego zbieramy surowiec do promienia 15 km. Transport na większe odległości jest nieopłacalny pod względem ekonomicznym i energetycznym.
Ogólne informacje na temat krajowych zasobów drewna czy słomy zaprezentowane zostały na rys. 3 i 4.

Polska1

Rys. 3 – Lesistość Polski wg województw.

Polska2

Rys. 4 – Nadwyżki słomy (tys. ton) wg województw, które mogą być wykorzystane w sposób alternatywny.

Oczywiście należy pozyskać jak najdokładniejsze dane dla województwa.

Wybór surowca produkcyjnego
Pelety można produkować z różnych surowców roślinnych. Granulat najwyższej jakości uzyskamy z suchych trocin, jest to jednak surowiec dość ograniczony i istnieje duża konkurencja w jego pozyskiwaniu. Warto rozważyć produkcję agropelet, z innych surowców roślinnych jak np.:

  • słoma
  • siano
  • makuchy rzepakowe
  • łuski słonecznika
  • otręby.

Odbiorcy systemowi (elektrociepłownie, elektrownie) wykazują duży popyt na ten produkt w związku z obowiązującymi ich regulacjami prawnymi, więc ze sprzedażą wyprodukowanego granulatu nie powinniśmy mieć problemów. Warto pamiętać jednak o tym, że odpady rolnicze dostępne są jedynie w pewnych okresach roku. Ich przechowywanie przez jego pozostałą część wymaga sporych powierzchni magazynowych.
Wystarczająca ilość surowca produkcyjnego jest kluczowa dla zapewnienia ciągłości produkcji i pełnego obciążenia maszyn. Musimy skrupulatnie obliczyć jaką ilość surowca jesteśmy w stanie pozyskać (zgodnie z tabelą nr 1).
Informacje na temat dostępności biomasy możemy pozyskać od:

  • stowarzyszeń działających w sektorze biomasy
  • rolników i stowarzyszeń rolniczych
  • firm handlujący biomasą
  • sektora przetwórstwa biomasy.

Warto zapoznać się z kalendarium wydarzeń dotyczących rynku biomasy. W konferencjach/ seminariach/ targach biorą udział zarówno specjaliści jak i aktywni uczestnicy rynku i wydarzenia te są cenną okazją do zdobycia wiedzy i zawarcia znajomości branżowych.

Charakterystyka surowca produkcyjnego
Potrzebujemy precyzyjne informacje na temat jakości surowca produkcyjnego, jego ilości i dostępności w ciągu roku. Dzięki tym informacjom będziemy w stanie dobrać zaplecze technologiczne zakładu oraz zaplanować produkcję. Dostawy surowca powinny być zapewnione przez długoterminowe umowy, dokładnie określające ilościowe i jakościowe zobowiązania dostawcy. Cena zakupu surowca również powinna być ustalona długoterminowo. To podstawowe zabezpieczenie ryzyko ekonomiczne towarzyszące inwestycji.

Zaangażowanie dostawcy biomasy w przedsięwzięcie

Korzystnym jest dla inwestycji, gdy dostawca biomasy jest partnerem przedsięwzięcia. Najsilniejszą pozycję na rynku mają te zakłady produkcji pelet, które przynależą do dużych zakładów przetwórstwa drewna. Gwarantuje to ciągłość dostaw surowca, gdyż jego dostawca jest osobiście zainteresowany powodzeniem biznesu.

Moce produkcyjne zakładu i korzyści skali

Korzyści skali odnoszą się do ograniczonej wielkości zakładu produkcyjnego. Po jej przekroczeniu koszty znów zaczynają wzrastać. Na początek warto ograniczyć moce produkcyjne do 10-15 tysięcy ton rocznie. Mniejsze zakłady charakteryzują się mniejszymi zyskami, lecz również towarzyszy im mniejsze ryzyko inwestycyjne, związane z zaprzestaniem produkcji z powodu niedoboru surowca.
Aby ograniczyć ryzyko, a jednocześnie nie ograniczać zbytnio produkcji warto pamiętać o tym, aby:
- 60% dostaw surowca było zakontraktowane na podstawie umów długoterminowych lub pochodziło z własnej produkcji
- zapotrzebowanie na surowiec nie przekraczało ¼ dostępnej ilości danego rodzaju biomasy w wybranym przez nas regionie.

Analiza dostępnej ilości biomasy

Obszar nr  1:__________________________________________(nazwa)

űródło biomasy Dostępność [t/rok] Jakość dostępnego surowca (wilgotność,zanieczyszczenia) Obecne przeznaczenie Cena rynkowa Czasowa dostępność (cały rok, wybrane m-ce)
...          
           
           
           

Tab. 1. Przykład w jaki sposób opracować charakterystykę dostępnego zasobu biomasy.

UWAGA:

  • Ceny rynkowe są zmienne, warto prześledzić rozwój cen z ostatnich trzech lat, w celu ustalenia ogólnego trendu i opracowania prognoz przyszłościowych.
  • Logistyka zbiorów

Warto dokładnie przemyśleć w jaki sposób surowiec będzie dostarczany do naszego zakładu. Czy będziemy go sami zbierać (np. w przypadku słomy z pól) czy będzie on do nas dostarczany? Należy zaplanować potrzebne zaplecze techniczne.
Tak samo postępujemy dla wszystkich rozważanych obszarów.